Maczkowe pomysły: ,,Ile życia w teatrze, ile teatru w życiu''.

Siedząc na lekcji historii i oglądając zmagania moich kolegów przy tablicy, którzy nieszczęsnym trafem zostali wyciągnięci do odpowiedzi, przyszło mi na myśl, że teatru w naszym życiu codziennym jest pod dostatkiem. Oczywiście, można, by wymieniać w nieskończoność drobne sytuacje, w których odrobina gry aktorskiej może nam porządnie życie ułatwić, jednak uważam, że, jeżeli ktoś chce zobaczyć kawałek naprawdę niezłej sztuki, powinien kiedyś zahaczyć o naszą lekcję historii, na której warsztat aktorski niektórych uczniów osiąga wręcz zaskakujący poziom.
Jak powszechnie wiadomo, najlepszą, lecz również najbardziej wymagającą sceną szkolnych artystów jest oczywiście środek klasy, na którym mają zostać, z tego, czy tamtego fragmentu tekstu, poprzednio na lekcji interpretowanego i omawianego przepytani. Tutaj już miejsca na błędy nie ma, żadnych nieudanych prób i drobnych niedociągnięć. Szansa jest jedna. Aktor musi wypaść świetnie, a przede wszystkim bardzo przekonywująco, gdyż gra niesłychanie trudną rolę człowieka, który coś umie lub przynajmniej miał jakieś chęci, by wymaganą wiedzę posiąść. Wrażenie publiczności i ewentualne wciągnięcie jej do wstępu jest nie bez znaczenia, jednak najważniejsza pozostaje i tak opinia surowego krytyka, czasem nazywanego również ,,nauczycielem’’. Niby taka zwykła osoba, niby, to tylko normalny człowiek, wyrozumiały jak wszyscy inni, niepozorny, miły i pomocny, a, jednak przejawia on często niepohamowany wręcz entuzjazm w szczegółowym sprawdzaniu stopnia, w jakim aktorzy zapoznali się wcześniej z tekstem, który mieli opanować. Podczas gdy odtwórca głównej roli rozgrzewa struny głosowe wzywając Boga i wszystkich świętych do pomocy, krytyk już wypatruje najdrobniejszych błędów i luk w warsztacie aktorskim nieszczęśnika, który, tymczasem stoi na środku , pocąc się , jąkając i korzystając z całej swej pomysłowości i wszystkich, nawet najdalszych zakamarków umysłu, tworząc, to coraz nowsze i bardziej skomplikowane wymówki, dlaczegoż, to nie miała czasu lub możliwości z owym feralnym tematem się zapoznać. Jest, to, jednak tylko rozgrzewka próbująca udowodnić słuszność powodów nie przygotowania, ewentualnie niemożności dzisiejszego występu, która, jednak zwykle nie przynosi efektów, otóż każdy wie, iż nasz legendarny krytyk wiele już w swoim życiu różnych wyjaśnień słyszał i nie tak łatwo jest go czymkolwiek poruszyć. Nadchodzi, więc czas na ostateczną improwizację. Padają pytania, a nasz biedak, który nie miał czasu przed spektaklem zajrzeć do scenariusza, musi wykazać się kreatywnością i jakoś z opałów wybrnąć. Nie bez znaczenia jest posiadanie profesjonalnych suflerów, którzy mając przed sobą scenariusz zawsze coś pomogą oczywiście robić, to muszą tak, aby wprawne oko krytyka ich nie wychwyciło, bo to bynajmniej nie poprawiłby nieszczególnej już i tak sytuacji naszego bohatera. Spójrzmy na niego teraz. Stoi sobie biedny, przerażony i samotny na środku ogromnej nagle sceny, próbując stworzyć jakiś w miarę logiczny monolog, który byłby, choć w przybliżeniu na temat. Udaje mu się to oczywiście z różnym skutkiem. Czasem mamy okazję obejrzeć komedie, innym razem tragedie, a niekiedy nawet dramat właściwy, gdy aż do końca nie wiadomo jaki będzie wynik zmagań z przeciwnościami losu bohaterów. Wszystkie szczegółowe błędy odnotowuje sobie w pamięci nasz krytyk, który złowieszczym milczeniem zwiastuje rychłe zakończenie dzisiejszego kiepskiego występu naszego aktora lub z otworzonymi ze zdumienia ustami niechętnie przyznaje, że chcąc nie chcąc , aktor gra dobrze i recenzja musi być pozytywna . Tak, więc po usłyszeniu wyroku nasz umęczony kolega może wreszcie powrócić na swoje bezpieczne miejsce.
Biorąc pod uwagę powyżej opisaną sytuację, ale nie tylko, śmiem twierdzić, iż teatru w naszym życiu jest więcej niż na pierwszy rzut oka widać, trzeba tylko spojrzeć na pewne sprawy z odrobinę innej perspektywy niż mamy w zwyczaju codziennie.

_____________________________________________________
Dziękuję Wam bardzo za wszystkie komentarze oraz obserwacje.!
To mnie bardzo motywuje. ;DD
A teraz dobijamy do 1000 wyświetleń. ^_^
xo.xo