Co skrywamy pod maskami?.

 Zadano mi ostatnio pytanie: ,,Czy jest jakiś temat, który wydaje Ci się trudny?’’. Odpowiedziałam, że jest wiele takich tematów i chętnie bym o tym napisała. Zaczęłam od zagadnienia nad, którym ostatnio dużo prywatnie myślałam. Wyobraźmy sobie sytuacje: poznajesz pewną osobę którą po bliższym poznaniu traktujesz jak przyjaciela, po czym okazuje się, że właśnie ta osoba, której ty zaufałeś, najboleśniej Cię zdradziła i to z premedytacją. Jak, to nazwać.Dwulicowość, fałszywość i zakłamanie. W dzisiejszych czasach wydaje się to być na porządku dziennym, ale, czy wszyscy musimy się zgadzać Żeby tak było? Czy, to nie bolesne, że ludzie są szczerzy i bezinteresowni prawie tylko w obliczu jakiejś tragedii? Od, kiedy w naszym kraju zaczęło być lepiej, ludzie, którym finansowo się powodzi zaczęli kupować sobie markowe ubrania i gadżety, a niestety Ci, którym los nie dał tyle szczęścia chodzą ubrani w tańsze „ciuchy”, ale zawsze schludnie, doszliśmy znów do nieoficjalnego podziału na warstwy społeczeństwa. Nawet w Gimnazjum wszystkie te „wymalowane i wypięknione lalunie” ubrane jak na pokaz mody we wszystkich kolorach tęczy, obnażające się ku uciesze chłopców nie tylko młodych walory swojego nastoletniego ciała i udowadniające, ze, to one są lepsze, a pół kilo „tapety” na twarzy, to atrybut władzy. Dlaczego nie uwolnimy emocji i uczuć skrywanych głęboko pod maskami nie wzruszonych kamieni. Ludzie w swej pustości odeszli już od podstawowych wzorców takich jak przyjaźń, miłość i szczerość na rzecz sztucznego wyglądu, jaskrawego ubioru, wyzywających dekoltów i wcięć, wyrażanie swej głupoty oraz prowokujące teksty w większości przypadków po angielsku. Ludzkość sama dąży do samozagłady, czy w dzisiejszych czasach mamy autorytet na miarę Naszego Papieża Jana Pawła II, czy Dalajlamy? Gdzie są osoby patrzące głębiej niż materialna powłoka, która nas otacza, patrzące w głąb umysłów i dusz, a nie liczby zer na koncie. Czy już naprawdę największym autorytetem dla nas będzie teraz gwiazdka popularnego realisty show, której największym przyjacielem jest różowy pluszowy koń?! Nie chciałabym tu kogoś rozgrzeszać z jego przewinień, bo każdy ma swoje sumienie, ale chciałabym przekazać jedno:, zanim obierzemy ten swój „styl”, to pomyślmy, czy to co robimy jest szczere i zgodne z naszymi charakterami i osobowościami, bo, jeśli nie, to, czy mamy zamiar już przez resztę Życia oszukiwać samego siebie i pozostawać w niewiedzy kim tak naprawdę jesteśmy ukryci pod kamuflażem makijażu, stroju i nieszczerych zachowań. W wirze codziennego świata problemów, trosk i ludzkich błędów nie straćmy siebie.


______________________________________________________
Dziękuję za wszystkie motywujące komentarze oraz obserwacje.! ;DD Mam nadzieję, że ten wpis również Wam się podoba. ^_^ Przy okazji chciałabym Was zaprosić na bloga, którego prowadzę razem z przyjaciółką dopiero zaczynamy, a więc liczymy na opinie. ;DD
http://live-in-order-to-survive.blogspot.com/